“Komt dit ooit nog goed?”
Het Sint Jozefhuis in Hoorn is een prachtig woongebouw, maar al jarenlang verzakte het. Daarnaast hadden de bewoners last van vocht, schimmel en scheuren in de muren. Begin dit jaar startte hier letterlijk groot onderhoud. Bewoonster mevrouw Eiting moest zelfs drie maanden lang haar woning uit. “Het was een raar jaar. Maar ik kijk vooral naar de winst.”
Om de fundering te kunnen herstellen, gaan bij alle woningen op de begane grond de vloeren eruit. Deze bewoners wonen drie maanden lang ergens anders. Eén van hen was mevrouw Eiting. “Ik zat bij het eerste groepje. Intermaris bood ons een volledig ingerichte logeerwoning aan. Daar heb ik van begin april tot begin juli naar tevredenheid gewoond.”
Goed geïnformeerd, alsnog geschrokken
“Dit zat er al jaren aan te komen en Intermaris informeerde ons goed”, vervolgt mevrouw. “Maar omdat het nog ver weg was, drong het niet helemaal tot me door. Tot het bijna zo ver was. Toen schrok ik alsnog. Het was zó ingrijpend! Werkelijk alles moest mijn huis uit, tot de gordijnrails aan toe.”
Veel spullen in de weggeefkast
“Gelukkig kregen we veel hulp. De verhuizers van Bert Ooms waren erg betrokken. Mannen van Intermaris hielpen met technische dingen. En buren en vrienden stonden klaar. Ik zag er als een berg tegenop, maar uiteindelijk liep het toch soepel. Veel spullen heb ik in de weggeefkast gezet. Dat voelde ook goed.”
Vloer metersdiep uitgegraven
Op 3 april liet ze haar woning leeg achter. “Vanaf dat moment heb ik het losgelaten. Wel kwam ik regelmatig kijken hoe het ging. Dan zag ik dat de vloer diep was uitgegraven. Archeologen erbij. Tegen de uitvoerder van bouwbedrijf Wit Wognum zei ik: Paul, gaat dit ooit nog goedkomen? Het lijkt wel sciencefiction!”
Wel terug, nog niet uit de overlast
Op 13 juli keerde mevrouw Eiting weer terug in haar woning. ‘s Avonds en in de weekenden woont ze fijn, maar de rest van de week is nog onrustig. “Nu zijn de andere woningen aan de beurt. Het jekkeren maakt toch een kabaal! Af en toe ga ik de stad maar in. En al die steigers om het gebouw heen... Een doolhof. Je zou hier een krimi kunnen opnemen.”
Ook onderhoud en verduurzaming
In de woning naast haar ziet mevrouw Eiting ‘die puinhoop’ weer. “Diepe bewondering voor de mensen die dit bedenken en uitvoeren hoor! Het was ook echt nodig. Fijn dat Intermaris en de gemeente zuinig op hun monumenten zijn. Ze pakken ook meteen het planmatig onderhoud en verduurzaming aan. Het is even doorbijten, maar straks wonen we weer heerlijk!”